CAM FANUSUMUN İÇİNDE
“İnsanların arasında da yalnızdır insan” 11-12 yaşlarında Küçük Prens’de okuduğum kısa bir satır. O zamanlar akıl erdirememiştim bu söze. Öylesine, ikinci kez okuma tenezzül bile göstermeden diğer cümleye geçivermiştim. Etrafında yığınlarca kalabalık olan, hepsini sonsuz sevip asla bırakamayacağını düşünen küçük bir kızdım sonuçta. İhanetin kancasına takılmamış, yok sayılma duygusunu tatmamış, iyiyi çok iyi, kötüyü iyi […]