Yayıl göklerimde
Tuvali ol semanın
Parla insanlığıma,
Korkusu ol belanın
Yayıl boğazımda,
En ihtiyar hışıltı ol
Güneşle bakışıp
Bir buram ışıltı ol
Ey mavi!
Umudu ol çocukların,
Katili değil
Düşmanı ol bombaların,
Sahibi değil
Özgürlüğü anımsat bize,
Harbi değil
Benim tanıdığım mavi,
Bu mavi değil
Ne kutlu asalettin
Ata’nın gözlerinde
Şimdi zulüm ve kan bürülü göllerinde
Hani şairane mısraydın
Bir âşığın özleminde
Artık iki çift yaşsın
Günün sonunda, dünün kolunda
Kızıl gömleğinle…
Bir renk ki
Ona sahip olmanın bedeli ne kadardı
Belki emekti
Biraz haktı
Fakat vardı…
Ama biz bülbülü dinlerken
Mavimiz karardı…
