Elimde Yalnızca Sabrım Var

Koca bir fırtınada küçük bir kayık. Elimde yalnızca sabrım var… Sıkıntılarımın karşısında dik durabiliyorum,dayanabiliyorum, metanet gösterebiliyorum.Ben güçlü biriyim.Sorunlarımla dolu dalgalara karşı savaşmamda en büyük görev sabrıma düşüyor.Sabrım tüm sıkıntılarımın üstesinden geliyor.Ne kadar zorlansamda , yorulsamda başarıyı tattırıyor. “Sabır acı meyvesi tatlı”derler ya gerçektende öyle. Sorunlarla dolu olan denizde her bir dalga için bir kürek çekiyorum.Çekmek […]

Özgürce Uçmak

Duyuyorum bu küçücük kalbin çırpınışları. Tellere vuruyor kanatlarını yırtarcasına, çarptırıyor.Sadece tek istediği özgürlükle dolu olan gökyüzüne uçmak.Esarete mahkum kafesinden haykırırcasına çıkmak istiyor. Bir kuşun küçücük yüreğinde özgürlük için çırpındığı gibi Türk halkı koca yüreği ile ses çıkarıyor.Kuş gibi özgür olmak istiyor.Haykırıyor vatanın dört bir yanından.İşte o an 1919,vapur sesi İstanbul’dan duyuluyor.Samsun’da bir ses yükseliyor halk […]

Yoruldum

“17.12.2017” Koşmaktan yoruldum artık. Belki bu olanları yazmak için yaşıyorum belki de yaşamak için yazıyorum. Uzun zaman oldu yazalı ama sadece tek hissettiğim bana kalan tek şey “yorgunluk” . Tek üşenmediğim şey “gülmekti” . Ama artık o bile ağır geliyor. Sadece nefes alıp vermek sıradan geliyor o kadar çok şey yaşatıyor ki bir nefes üzgünlüğüde,kırgınlığıda,sevincine, […]

24

Canımı yakanda yaramı saranda zaman Konuşmam lazımdı! Konuşmam lazımdı! Konuşmam lazımdı! Herşey için çok geç. Gitti… Acımasızca geçip giden zaman geriye sadece yanlızlıklarımız var. Dinlediğim şarkıda, her yaşantımızzın olduğu sokaktan geçerken,küçük bir detayda onu anımsıyorum. Kafayı yemek üzereyim. Artık gülmek işkence gibi geliyor. Zorunda kalıyorum. Herkesin beni tanıdığı gibi görünmem lazım. Soru sormamaları lazım. Tek […]

Büyüyünce anlarsın

Bazen ne zaman anlayacağımı,neden anlayamadığımı merak ediyorum. Direk bu söz aklıma geliyor ancak o zaman bu sözü benimsiyorum “büyüyünce anlarsın”. Her dönem ,her algı farklılaşıyor. İnsanın algısı kendine has bir evren yaratıyor. Farklı evrenlere, farklı tepkileri nasıl anlatabiliriz ki! Aynı evrende yaşayan farklı algılar ve farklı evrenler. Tek yapılan ayak uydurmak.

İstanbul

İçimde parçalanmış şeyleri döktüğüm bir deniz ,bir şehir var. Siyah bir tablonun ardında,kahvenin derinliğinde saklı. Fırçayı sürdüğümde her parçamı gördüğüm tablo. Her renkte bir his var. Bazen güneşli masmavi bir gökyüzü,yansıtır ışığını denize,kaybolur giderim. Turuncu olur ,sararır gökyüzü ve bırakır kendini güneş denizin serinliğine, batırır kendini en dibe. İşte sıcaklığın yorgunluğun ardından,ılık ılık eser. Yavaş […]

Hayal dünyası

Sadece hayal etmek istiyorum. Sizde hayal edin ama gerçekten istediğinizi hayal edin. Duyduğunuzda mutlu olduğunuz,bir kenara uzandığınızda aklınıza geleni,kağıt konulduğunda çizdiğiniz şeyi bir mahallenin dar sokaklarını , tozunu, insanını hayal edin. Seni mutlu edecek ,gülümsetecek ama artık gülümsemiyoruz ,hayal etmiyoruz.Bizi hayallerden çok uzaklaştırdılar. Gerçeklerin akışına bıraktık kendimizi. Hayat döngüsüne kaptırdık. Bir kenara çekip zamanı, biraz […]

Bir umut

İstediğim çok büyük bir şey değildi. Küçük bir kulübede kardeşimle kalıyordum. Tek istediğim okumaktı. Hayallerimi gerçekleştirmek,bir şeyler bilmek istiyordum. Gerçekten tek isteğim buydu. Bir işim vardı zaten. Kardeşim için işe oniki yaşında başlamıştım. Orda burda çıraklık,çobanlık yaptım. Herşey kardeşim içindi sadece ayakta durmak zorundaydık. Ondokuz yaşındaydım bir iki sene öncesine kadar hiç böyle bir hayalim […]

Küçük bir dünyam vardı benim

Küçük bir dünyam vardı benim. Her şeyden kaçar buraya gelirdim. Gök yüzüne uzatırdım ellerimi burda, dokunurdum da. Uzatırdım kollarımı havaya,uçardım. Öyle ki özgür kılardı bu yer beni. Kalbimdi beni buraya getiren öyle ki yaşıyordu kalbim burda,hissediyordum. Yarasını sarıyor, unutturuyordu. Burayı ben yeşertmiştim. Benim anılarım, kahkahalarımla doluydu. Her şeyi ben yaşatmıştım burda. Her nesnede ya bir […]

Başlangıç

Sanki bitmiş bir şeyler var… Bilmediğim bir zaman,anlamaya çalışıyordum sadece. Sanki uzunca yaşamamış gibiydim zihnim silik anılarla doluydu. Neredeydim?Nereye gidiyordum? Daha da önemlisi, önceden kimdim? Sadece düşünmekten yorulduğumu fark ettim ama kendimide alıkoyamıyordum. Kim yaşadığı anıları kurcalamaz ki? Ama en iyisi başka şeylerle uğraşmaktı. İlk önce nereye gideceğimi kararlaştırmalıydım. Zihnimde birşeylerin belirdiğini aslında var olduğunu […]