Yum gözlerini Kimse işitmesin kalbinin sesini Kimse hissetmesin beyninden geçeni Kimse anlamasın ruhunun derinliklerinde olup biteni Her şeyi boşver, yum gözlerini Saatin geliyor bak, Tik tak, tik tak, tik tak Salıver ruhunu Unut nerede ya da kim olduğunu Hisset bedeninde yankılanan sonsuzluğu Bilinmezliğin doğurduğu şuursuz huzuru Her şeyi boşver, salıver ruhunu Saatin geliyor bak, Tik […]

Her hafta her hafta bunalım yazıları yeter diyerek bugün sizlere bu yazıyı yazabilmek için 17 yıllık depresyonuma kısa bir ara veriyorum. Umarım yararınıza dokunacak bir yazı olur. Yaşantım boyunca sırtımda büyükçe bir heybe taşıdığımı ve deneyimlerimle onu doldurarak kendimi gelebileceğim en yüksek noktaya taşıyabilmeyi hedefledim. Çünkü insanın belli bir öğrenme sınırı olmadığını düşünüyorum. Ne kadar […]

“İnsanların arasında da yalnızdır insan” 11-12 yaşlarında Küçük Prens’de okuduğum kısa bir satır. O zamanlar akıl erdirememiştim bu söze. Öylesine, ikinci kez okuma tenezzül bile göstermeden diğer cümleye geçivermiştim. Etrafında yığınlarca kalabalık olan, hepsini sonsuz sevip asla bırakamayacağını düşünen küçük bir kızdım sonuçta. İhanetin kancasına takılmamış, yok sayılma duygusunu tatmamış, iyiyi çok iyi, kötüyü iyi […]

Sonsuzluğun uçsuz kokusu ve korkusu, ölüm. Gidenlerin arkasından “Su gibi geri gel” dilekleriyle değil de çiçekleri daha gür büyüsün diye su dökülen tek yolculuk. El sallanan değil de el açılan, “iyiki” lerle değil de “keşke” lerle yollanan tek sarsıcı yolculuk. Acaba insan öldükten sonra karanlıkta ve yalnız kalacağına mı yoksa iyi işler yapmamış olma korkusuyla […]

Ah, duygularımın yansıması deniz, Niçin bu kadar içime işlersin? Seni izledikçe güzelliğine aşık edersin Kendini kime benzettirirsin? . Dalgaların onun saçlarıdır, Arsızdır, durmadan savrulur. . Maviliğin onun yüreğidir, Berrak, saf ve durudur, bir açıktır bir koyudur. . Derinliğin onun bakışlarıdır, İnsanın en ücralarına dokunur. . Sonsuzluğun onun yokluğudur, Uzaklıktan daha büyük bir yakınlığı yoktur