( Bu mektup,Ivanna Semyonov tarafından 15 yaşında ölen kızı Dunya Semyonov’a yazılmıştır.)    Küçük Kızım Dunya;                                                                                                        Ölümünün üzerinden bugün bir yıl geçti.Yokluğunun ilk gününden beri kalbimde tarif edemediğim bir acı var.O acı senin ölümünü kabullenmişken ruhum ve kalbim bunu bir türlü kabullenemiyor.    Öyle ki sabahın ilk ışıklarıyla kendimi odanda buluyorum.Yatağında hâlâ kokun duruyor.Yastığında […]

  Hayatı boyunca endişeleri vücudunu,düşünceler zihnini kaplamıştı.Sahi nasıl böyle bir hayata herkesten gizli dayanabilmişti?Onu her şeye rağmen hayatta tutan ilahi güç neydi?Bazen melankolik tavırları tüm çevresini de büyük bir buhrana sürüklerdi.O günler görülmeye değecek kadar hüzünlü ve bir o kadar da derinlerden gelen bir keder barındırırdı. (Hikaye 1950’li yılların sonunda Danimarka’da geçer.)   Yıllar önce çocuk […]

        Yıllar geçtikçe içinde bulunduğu ülkeyi,evliliğini,işini sorgulaması da artmıştı.Hayatındaki çoğu şey zamanın akışıyla bambaşka bir boyut almıştı.Peki niye her şey tüm çabalarına rağmen kötüye gidiyordu?Buna kendisi de günlerdir cevap arıyordu.          Ofisin en büyük odası ona aitti ama daha fazla burada kalıp kalamayacağından kendi de emin değildi.Günün ilk ışıklarıyla odasına gelmiş,uyanmaya çalışıyordu.Kahverengi iri gözleri dün […]

“ Gitmeden önce kalmak için her şeyi yaptığımı bil.” – Homs,Mayıs 2014         “İnsan en umutsuz anlarında zamanın geçmişe doğru sürüklenmesini istiyor.” Elimdeki kitabı ilk okuyuşum değildi ama bu sözü fark ettiğim ilk andı.Eski yıpranmış sayfaların arasında kendini hiç belli etmemişti.Yıllara rağmen okunaklı ve bir o kadar da düşündürücü bir yazıydı.Yazar,ilk kitabını yayınladığında hiç kimse […]

 Gecenin ilerleyen saatleri olmasına rağmen ışık pencereden süzülüyordu.Biliyordu,aradığı her şey yıllara inat buradaydı.Yine de bir tarafı havanın soğukluğuna  ve rüzgara rağmen zihnindeki düşüncelere esir düşüyordu.İçinde bulunduğu durumdan onu kurtarabilecek tek kişi hâlâ burada mıydı?Bu sorulara bir cevap bulmak ister gibi ayakları onu eve doğru sürükledi.    Kapıya geldiğinde heyecanını yatıştırmaya çalışıyor bir taraftan da olası […]

   Ay geceye nüfuz ederken genç kadın uykusuzluğun getirdiği sersemlikle yatağında dönüp duruyordu.Bir süre sonra gecenin karanlığına uykusuz düşünceleri eşlik etmeye başladı.Kendisiyle baş başa kalmaktan korkarcasına yataktan kalktı.      Günlerdir yaşadığı uyku problemi sinirlerini fazlasıyla zayıflatmıştı.Uyuyamadığı odadan sıyrılmak istercesine oturma odasına geçti.Gözleri etrafı bir yabancı edasıyla süzüyordu.Bir anda taşındığı günden beri kullanmadığı radyo gözüne çarptı.Radyonun […]

İstanbul Aralık 1989 “ Sen yalnız değilsin biliyorum neredesin.”    Genç adam,radyonun cızırtılı sesini arttırarak şarkıya eşlik etmeye başladı.”Bu üzerdi beni yaşasaydın ve görseydin.”Bir süre sonra titrek sesi şarkıyla beraber kayboldu.Şarkının bitmesiyle uzun ince parmakları radyoyu kapattı ve oda eski dinginliğine geri döndü.     Kırık aynanın karşısına geçtiğinde tek fark ettiği aynaya sıkıştırılarak durmuş küçük […]