Gecenin ilerleyen saatleri olmasına rağmen ışık pencereden süzülüyordu.Biliyordu,aradığı her şey yıllara inat buradaydı.Yine de bir tarafı havanın soğukluğuna  ve rüzgara rağmen zihnindeki düşüncelere esir düşüyordu.İçinde bulunduğu durumdan onu kurtarabilecek tek kişi hâlâ burada mıydı?Bu sorulara bir cevap bulmak ister gibi ayakları onu eve doğru sürükledi.

   Kapıya geldiğinde heyecanını yatıştırmaya çalışıyor bir taraftan da olası sorulara cevaplar arıyordu.Düşüncelere dalmış,kapıda dikilirken kapının açılmasını o da beklemiyordu.Karşısındaki  orta yaşlı hizmetçi kadın gözlerini dikmiş,beklenmeyen misafirlerini süzüyordu. “Dışarısı bu güzel evi izlemek için çok soğuk.İçeriye geçip gözlemlerinize buradan devam etmeye ne dersiniz?”dediğinde genç kadının bedeni soğuğun ve heyecanın etkisiyle titremeye başlamıştı.Etrafına son kez baktıktan sonra içeriye girdi.

    Yirmi beş yıl önce küçük bir çocukken ailesiyle ziyarete geldiği bu malikane yıllar boyunca hiç değişmemişti.Etrafındaki antika eşyalar ilk günkü gibi korunmuştu.Bir yanı anılar ve zenginliğin içinde büyülenmiş kıvranırken diğer yanı buraya geliş nedenini unutturmuyordu.Buna rağmen herhangi birinin sorabileceği en küçük soruya bile savunmasızdı.

    Salona geçtiğinde bedenini kaplayan sıcaklıkla paltosunu çıkarmıştı.Çevresindeki fotoğrafları gördüğünde doğru yerde olduğunu bir kez daha anlamıştı.Yine de aklında oturmayan birçok parça vardı.Onu aramalı mıydı yoksa dediği yerdeki paraları alıp gitmeli miydi?Ne yapacağını kendisi de bilmiyordu.Çelik gibi sinirleri son günlerde kendisine itaat etmiyordu.Tek bildiği her ne yapacaksa bir an önce yapması gerektiğiydi.Ellerini yüzüne koymuş ne yapacağını düşünürken oturduğu yerden kalkıp,harekete geçmeye karar verdi.Merdivenlerde beliren yaşlı kadını fark etmeden büyük bir çıkmaza doğru sürüklenmeye başladı.Halbuki aradığı kadın gözlerini bir saniye bile kırpmadan onu izlemişti ama o gece onu  izleyen tek kişi bu yaşlı kadın değildi.

   Aradan geçen yarım saatten sonra planını hazırlamıştı.Ona yardım edebilecek tek kişiyi de korkudan fark etmemişti.Tek şansı üst kata çıkmak ve kendisine bırakılan parayı alıp gitmekti.Merdivenlerden aşağıya baktığında planı en azından ona göre iyi gidiyordu.Onu izleyen kimse yoktu.Üst kat gecenin karanlığıyla kendini gizliyordu.Genç kadınsa korkularını karanlıkla örtüp,yirmi beş yıl önce uyuduğu odaya doğru sessizce yürüdü.

   Kapıyı açtığında yatakta oturmuş onu bekleyen sürprizi gördüğünde duygularını ele vermemeye çalıştı. “ Her zaman yanlış zamanda yanlış yerdesin Sezen.Küçüklüğünde de böyleydin hatırlıyor musun?”dediğinde yaşlı kadın oda da o yokmuş gibi pencereden dışarıya bakıyordu. “ Yanlış yerde olduğumdan her zaman eminsin değil mi? Neyse ki zamanımı seninle konuşarak geçirmek gibi bir derdim yok.Sadece bir miktar paraya ihtiyacım var.”

“ Bütün paranı kaybettin değil mi? Peki bunu ne için yaptın?”dediğinde Sezen ve yaşlı kadın birbirlerinin gözlerine bakmayı başarmıştı. “ İnanabiliyor musun bugün otuz beş yaşına girdim ama o kadar şeyi bilmiyormuşum ki.Bu evden çıktığım günkü kadar çocuğum.”

  Yaşlı kadın bir şeylerin yolunda gitmediğinin farkındaydı.Her ne olursa olsun bir şeyler yanlış gitmiş Sezen çuvallamıştı.Onu daha fazla üzmek istemiyordu.Yine de aklına takılan sorulara cevap ister gibi yüzüne baktı. “ Bu odaya gelirken tek amacım bana bıraktığın parayı alıp gitmekti.Sonra bu karanlık koridordan geçerken bir kez daha kim olduğumu hatırladım.Ben bu değilim.Elimde kalan son parayı da kaybettiysem bunu kendi başıma halletmeliyim.”dedi.

 Yaşlı kadın Sezen’in soğuk ellerini buruşmuş parmaklarının arasına alıp pencereyi gösterdi. “ Bazı şeyler düşündüğünden daha hızlı yayılıyor.Dünyayla hâlâ bağlantım olduğunu unutmuşsun.Bu gece buraya geleceğini biliyordum.Kendi başına da halletmek istesen de seni takip eden kişiyi aklından çıkarıyorsun.” dedi.Sezen bunu fark etmemişti. “Bak,buraya gelmemin tek sebebi sendin.Burada buluşmak isteyen sendin.Ben de geldim ama seni göremeyince gelmeyeceğini sandım.”

  “ Dinle,seninle burada buluşmak bende istemezdim.Yıllardır burada yaşamıyorum.Bu odaya konuştuğumuz gün parayı gönderdim.Hizmetçim de seni bekliyordu.Merdivenlerde seni izledim iyi bir durumda değilsin beni fark etmedin bile.Bu parayı alsan da çalmış olmuyorsun.Sana izin veriyorum bu paralar benim.Şimdi borcunu seni bekleyen kişiye öde ve git.”dedi ve yaşlı kadın ayağa kalktı.Sezen boynuna sarılmış ona veda ederken,onu ne kadar özlediğini fark etti.

   Büyükannesiydi bu yaşlı kadın.Son kez torunun hatalarını düzeltmeye çalışmıştı.Başarıp başaramadığınıysa  yıllar gösterecekti.