Küçük bir dünyam vardı benim. Her şeyden kaçar buraya gelirdim. Gök yüzüne uzatırdım ellerimi burda, dokunurdum da. Uzatırdım kollarımı havaya,uçardım. Öyle ki özgür kılardı bu yer beni. Kalbimdi beni buraya getiren öyle ki yaşıyordu kalbim burda,hissediyordum. Yarasını sarıyor, unutturuyordu. Burayı ben yeşertmiştim. Benim anılarım, kahkahalarımla doluydu. Her şeyi ben yaşatmıştım burda. Her nesnede ya bir gülüşüm ya da bir hareketim canlanırdı. Her seferinde onca yolu kat eder gelirdim bu yüzden. Sonunda ne kadar yorulsamda oraya vardığımdaki huzur yeterdi bana. Dönerdim kendi etrafımda ,koşardım her köşesinde,severdim her çiçeğini,uyurdum gecesinde,uyanırdım kuşların sesiyle saatlerce izlerdim etrafı,burasıydı beni dinlendiren ,sorunlarımdan arındıran. Uzanırdım yere alır götürürdü beni gökyüzü, hapsederdi içine,kaybolurdum hayallerimde. Öyle bir havası vardı ki uçtan sona gezdirirdi bütün dünyayı. Öyle bir yer ki her mevsim kapıya farklı gelirdi. Baharı görmeye değer yazı yaşamaya. Hiç ayrılasım gelmez burdan. Hep burda yaşamak burda yaşlanmak isterdi insan. Her ay gelirdim buraya alışmıştım artık. Diğer yaşadığım yer daha yabancıydı bana.

Burası bana bende buraya aittim. Ne kadarını anlatsam bi o kadarı küser bana…İşte benim küçük dünyam.