Anlatamıyorum yokluğunun ağır boşluğunu
Acıma dolu dolu susuyorum sadece
Adın közleniyor yüreğimin ufkunda
Ne kadar yakacaksa o kadar yaksın diyorum
Kül oluyor ahvalim, sen hiç duymuyorsun
Düşlerimden çıkmıyor gözlerin
Meltem kokunla bir oluyorum görmüyorsun
Gece kadar yalnız, gündüz kadar kalabalık yüreğim
Ama sen yine de uğramıyorsun
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş ya gözlerden
Artık ağlamayı bile beceremiyorum…