Ben şimdi yalnızlık ve kasvetini kuşanmış
Sana şiirler yazıyorum
Bir papatya yaprağı gibi titriyor yüreğim
Duygularıma söz geçiremiyorum

Bilmiyorsun belki bu kadar yakınında
Aşikâr bir acıdan geçtiğimi
Belki de hiç bilmeyeceksin
Kalemin ellerimi esir aldığını

Sen bir hayret bırakıyorsun yüreğimde
Bakışların ve tebessümün ince bir sızı
Geçip gidiyor acılarıyla çoğalan gece
Yüreğime yine söz geçiremiyorum