Gecenin umutsuz esirleri,
Sabahın biçare bekçileriyiz,
bir çiçek suluyoruz gönlümüzde
Sessiz, kimsesiz.

Bir kuş besliyoruz avuçlarımızda
Yakarak tutsak , yaktıkça yanarak.
Ben kimim, sen, biz
Kim kimin umrunda?

Ben bir bahçıvanım,
Çiçek suluyorum gönlümde.
Sen bir hoyratsın,
En korkunç gecede.

Ne dolunay kurtarır bizi,
Ne yakamoz,
Yalnızca derin bir sükut,
Alıp bizi götürür belki bu diyardan.