Gecenin umutsuz esirleri, Sabahın biçare bekçileriyiz, bir çiçek suluyoruz gönlümüzde Sessiz, kimsesiz. Bir kuş besliyoruz avuçlarımızda Yakarak tutsak , yaktıkça yanarak. Ben kimim, sen, biz Kim kimin umrunda? Ben bir bahçıvanım,Çiçek suluyorum gönlümde.Sen bir hoyratsın, En korkunç gecede. Ne dolunay kurtarır bizi, Ne yakamoz, Yalnızca derin bir sükut, Alıp bizi götürür belki bu diyardan.

Mağrur gözlerle arıyor çocuklar Anneler, babalar, sevgililer… Arıyorlar umut yeşerten yıldızları. Hava Ayaz mı ayaz, Sükut dolu bir gecede. Ah bu yıldızlar Yine yüz göstermez olmuşlar. Bu matemi kime yıldızların ? Ah sevdiğim, Sonbaharda ayrı güzel yıldızlar. Ama bu sonbahar baharsız kalmışlar.

Kendimi bir renge uydurmaya çalışırken, Ruhumun öz rengini kaybetmişim ben. Ne beyaz kadar saf ve temiz, Ne de siyah kadar kirli ve karanlık. Bir pembeyim belki de annemin kollarında Pembe örtüye kundakladığı küçük bebeği. Ya da uçsuz bucaksız yeşil, Senin bana baktığın gibi. Belki kırmızıyım, en koyusundan. Damarlarından akan kanın heyecanı, Herkesin yanına yakışmadığı, Asil […]

Durmadan göç eden bir kuşsun Her çiçekten bal alan arı Güz geldimi dökülen ilk yaprak Kalbimde takılı kalmış bozuk bir plak. Harap evimin dört duvarı arasındayım şimdi Al bir tablodur en büyük sırdaşım Epey zaman olmuş bahar gelmeyeli Göğsüme değince sisli sözcüklerin Yaslı bir türküsün artık kulaklarımda Yarım kalmış bir kitap Aldığım her nefeste acın […]

Kalemimden akan mürekkepAğlatıyor kağıdıAdemoğlu selamı kesmişYüreğimde ısmarlama bir sızı.Hasret kaldık güllük gülistanlık günlereVolta atıyor barbarlar kör gecedeÇöplüğe dönmüş diyarımdaŞimdi nefes yalnızca dulgadaBıçak mı daha derin yaralarYoksa gam mı?Karalamayla kapatılan çatlaklarİnceden sızdırmaz mı acı?Huysuz karga hiç getirmez mi ak haber?Mızmız dudaklarından dökülür hep kara haber.Anladım ki para, mal, mülk bunlar hep yersizBir vatanım, bir de anam […]

Ak düşmüş saçlarınaAlnında derin acı izleriGam sızıyor gözlerindenVe büzülmüş dudaklarıSeyre durmuş insanlarıDurmadan geçen arabalarıYaprak döken ağaçlarıVe kuşlarıNaftalin kokusu sarmışDört bir yanınıHatıralar vurur şimdi yüzüneVe yüreği yaralıTitreyen parmaklarının ardındanKaldı şimdi sadeceYarım yamalak bir iğne oyasıVe elleri kınalı

Gecenin umutsuz esirleri, Sabahın biçare bekçileriyiz, bir çiçek suluyoruz gönlümüzde Sessiz, kimsesiz. Bir kuş besliyoruz avuçlarımızda Yakarak tutsak , yaktıkça yanarak. Ben kimim, sen, biz Kim kimin umrunda? Ben bir bahçıvanım,Çiçek suluyorum gönlümde.Sen bir hoyratsın, En korkunç gecede. Ne dolunay kurtarır bizi,Ne yakamoz,Yalnızca derin bir sükut,Alıp bizi götürür belki bu diyardan.