Aşık sence hiç yalnız kalır mı ki ?
Yâr çıksa kapıdan hasreti,hayali,kederi girer içeri
Aşık tek başınayken bile yalnız kalamayandır
Ya hayali vardır karşısında mecnunluğunun sebebi yada kendisi

Ayrılıkta hasrette kâr eder cana
Kokusu burnundayken uyku girmez gözlerine geceleri
Aşığın kederi olmaz ki
Bir kere görse ki sevgiliyi,bütün bedeninden süzülür sanki hasreti

Aşık yalnız kalamaz,kalkar gider yârin yanına
Derdini anlatır, tasasını, özlemini
Sevgiliye yalnız gülmek kalır
Yârin yüzünü görüp,gözlerine bakıp,kokusunu alınca
Kalbinde dert arayan aşık değildir ki

Sevgili unutturur hayatı sana,hayali çevreler zihnini
Yel getirir ki bana kokunu otururum koklarcasına sümbülü
Yağan yağmuru yârin parmakları zannetmeyen
Sence aşık mıdır ki ?