Bir Şarkı Bir Hikaye
“Her şarkının bir hikayesi, her hikayenin bir şarkısı vardır.”
Hayatımda hep en iyi dostlarım şarkılar oldu. Güldüğümde, ağladığımda, sinirlendiğimde ve en çok da hayal kırıklığı yaşadığımda hep yanımda olanlar şarkılardı. Nasıl ben dinlediğimde benim hikayeme ortak oluyorlarsa her şarkının da kendine ait hikayesi var. Ve bazı şarkılar hikayelerini karşı tarafa o kadar iyi geçiriyorlarki her bir satırında buram buram hikayelerini anlayabiliyorsunuz. Benim çok sevdiğim sanatçılardan ve şarkılarının çoğu bir hikaye ve yaşanmışlığın üzerine olan Teoman benim en çok yanımda olan sanatçılardan.
Ben Teoman’ı ilk İstanbul’da Sonbahar şarkısıyla dinlemeye başladım, şarkıyı açtığım anda sesine resmen kendimi kaptırmıştım ve böylelikle büyük bir Teoman hayranı oldum. Kimilerine sesi o kadar da büyülü gelmeyebilir elbet ama ben şarkıların enerjisine inanıyorum, her şarkıyı herkes dinlemez ki dinlememeli de bana anlattığı o derin tutkuyu başka bir insana geçirmeyebilir. İşte ben Teoman şarkılarını hikayesini bilmeden enerjisiyle bu kadar severken daha sonra onların hikayelerini keşfettim.
Teoman-17 Hikayesi
Ben bu şarkının hikayesini okuyana kadar hep aşk hikayesi sandım bu şarkıyı ve hep öyle kurguladım kafamda. Bir kız vardı, Teoman ona o kadar aşıktı ki gözü başka bir şey görmüyordu ve o sıralar daha 17’ydi. İşte benim asıl hikayeyi öğrene kadar kafamda uydurduğum asılsız hikaye buydu. Peki şarkının gerçek hikayesi neydi?
Bu şarkı Teoman’ın yengesinin yeğeni olan Erdal Eren için yazılmıştı. 12 Eylül dönemlerinde yani 80’li yıllarda 17 yaşında olan E.E. bir askeri inzibatı öldürme suçundan idama mahkum edilmişti. Mahkeme kararınca idam cezası almasına rağmen otopsiye göre Eren aslında suçsuzdu. Öldürülen askerin otopsisinde yakın mesafe vuruşu gözüküyordu fakat Erdal Eren yeterince uzaktaydı, mahkeme bunu görmezden geliyordu çünkü bir kere “Erdal Eren” ismi yazılmıştı artık. Kelebek kadar ömrü olmuştu Eren’in, yazdığı mektup bir hiçliğe teslim edilmiş, ailesine ulaşıp ulaşmayacağına emin bile değildi. Eren’in söylediği şarkı belki de “Elveda Zalim Dünya”ydı.
Teoman- 17
Boşver beni mühim değilim
Bu O’nun hikayesi
Çok beyazdı, kir tutardı
Ömrü kelebek kadardı
Mektupları şişedeyken
Bir de bakmış deniz yokmuş
Tek başına dans ederken
Mutsuzluktan sarhoşmuş
Daha 17′ymiş.
Oyundan kalkmak isterken
Kağıtlar dağıtılmış
Bu hava boşluğunda
Artık her şey satılıkmış
Trafikte akmayan
Hep onun seridiyken
Söylediği son şarkı
Elveda Zalim Dünyaymış
Bu şarkı dediğim gibi ilk başlarda aşk şarkısı düşüncesiyle dinlediğim ve bende yeri apayrı olan bir şarkıydı. Şarkının altından aşk hikayesi beklerken bir idam ve ölüm hikayesinin çıkması bana bir hayli sürpriz olmuştu. Şarkıları bu denli severken bir de böyle altlarından sürprizler çıkması onlara olan sevgimi katlıyor.
Daha ne sürprizli, bende yer edecek ve her anımda yanımda olacak şarkılar bulmak dileğiyle..
İlkin ATEŞ