En büyük gürültüsüdür kalbimin; gözlerinin sessizliği,
Gözlerine uzak bir kalbin kimsesizliği,
Ellerinden semaya yükselen yıldızlar;
Gözyaşlarımda,
karanlığın çaresizliği;
Gör artık yeşeren yaprakları,
Ve adını sayıklayan çiçekleri,
Şu zamana ok gibi saplanan,
Seni anlatan türküleri duy artık,
Ve hisset şu mevsimi ;
Üşürüm diye korkma sakın,
Yahut yakıp kavurur diye sanma,
Ne bir yaz kuraklığı kadar zalim,
Ne de bir kış soğukluğu kadar elim,
Gülüşlerinde doğan sabahlarda bir iklim,
Git artık ürkek diyarlardan,
Adını sayıklarken tükenir nefesim:
Kalbimin içinde yaşanır bir mevsim;
Gel artık.